بازیگرها در آغاز کار، انتخاب می شوند. باید منتظر بنشینند تا شاید پیشنهادی به آنها بشود. بعدتر، اگر کارشان گرفت و بازیگر خوبی بودند، می توانند انتخاب کنند: ازبین چند پیشنهاد، بهترینشان را.
امروز حس کردم بازیگر خوبی بوده ام، چون دیگر لازم نیست خودم به تنهایی دنبال سوژه های مناسب برای وبلاگم بگردم. هرکدام از شما عزیزان مطلبی در مورد تجرد و تاهل ببیند، به یاد من می افتد و لطف کرده، آن را برایم می فرستد تا در موردش بنویسم، مثلا مطلب:
http://www.iran-uk.com/article.php?id=28383که چند نفر همزمان آن را برایم فرستادند، چه با ای میل، چه با آف و چه با کامنت.
اما می دانم که رونق این وبلاگ تنها حاصل بازی من نیست، عوامل بسیاری هستند که پشت صحنه مرا یاری می کنند... و اگرچه همه فقط بازیگر را می بینند اما هرکس اگر قدری دقیق بنگرد، آنها را نیز خواهد دید که شاید حتی بیشتر از بازیگر زحمت می کشند و به او نیرو و دلگرمی می دهند.
امروز می خواهم به شما ببالم، به شما خوانندگان عزیز وبلاگم که مرا با همه بداخلاقی هایم تحمل می کنید و همچنان با قلب دریاییتان دوستم دارید... و حتی وبلاگ مرا در نظرسنجی محبوب ترین وبلاگ ها که توسط پرشین بلاگ برگزار شد، برگزیدید!
دوستتان دارم!
***
و اما در مورد لینک ارسالی
این مطلب مرا به یاد مطلب"مدیران مجرد" می اندازد و اگرچه طنزی که درباره اش خواهم نوشت ممکن است مشابه آن از آب دربیاید اما به احترام شما آن را در پست دیگری تقدیمتان خواهم کرد.
+
نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387ساعت 11:12  توسط ani
|